why is it in life we always have so many assumptions and presumptions... we always say "i thought", "i used to believe", in tagalog "akala ko" and sa bicol "huna ko"...
kahit ano pa yang language yan.. it just do mean the same... we are always holding on something we want to believe or we used to believe in to (whether it be true or just a mere notion).. hindi natin alam kung totoo ito o hindi basta ang alam antin ito ang pinaniniwalaan natin... kaya if something unexpected comes, we will justt be able to say... "akala ko..."
akala ko... sanay na siya...
akala ko... ok lng sa kanya na ganun ang treatment ko sa kanya..
akala ko... di siya nagagalit o naii-intimidate or what...
akala ko... naiintindihan na niya ako...
akala ko... accepted na niya na ganun talaga ang personality...
ayan lahat ng akala...eka nga ang dami namamatay sa maling akala...
tapos, suddenly... hindi mo mamamalayan mo na lang nag-burst out na siya... and in one wink... iba na ang lahat... :))
No comments:
Post a Comment